Mien moejer

Vannacht kwaam ek mien moejer tegen,
zo tussen slumeren en slaopen in.
De ofgelaeden treinen
bærstensvol gedachten
waren eindlijk uuteraosd
en brachten,
mien simple zörgen værre uut 't zicht.

Toch... net toe 'k driegde wæg te glieren
stond ze opies iel elder veur mien geest.
Al joren uut de tied,
deur mienig meins' vergeten.
Erinneringen row kepot
ereten,
verangewierd, an kaant edrukt, opzied.

Ook ek ad wel een volle weke,
wellicht nog wel wat langerder,
niet meer an eur edacht.
Toch gaf zie 't leven an mi'j deur.
Et vuuld' al was 'k mien kiendertied
ontstegen.
Vannacht kwaam ek opni'j mien moejer tegen.
--------------------------------------------------------------

glieren = glijden
verangewierd = verwaarloosd, kapot