Home | Taal | Tekst van de Maond
Werkgebied
Canon van OverijsselCanonkijker in beeld Tradities in Overijssel
Stichting IJsselacademie
Bezoek- en postadres:
Eikenstraat 20
8021 WX Zwolle
t 038 331 52 35
e info@ijsselacademie.nl

december-Han Mulderij

Kärstlegende

Ärns in 't noordwesten van Overiessel, vlak bi'j een klein dörpien, wonen een boer. IJ was niet zomar een boer, nee, ij was een boer die em närns wat van antrök. Veul ärger was 't nog det ie um God noch gebod gaf. De mensen uut et dörp adden em al vake ewaarskouwd det zien slechte leven em nog wel ies zöl opbreken. Mar dan lachen ie en zeeg dan: "Der is ter gien ene die een boer wat maken kan, ij is nog rieker as een keizer of een koning, want een boer ef met gien ene wat te maken, ij is van gien ene ofankelijk." Zo eigenwies was disse boer, en iederene skuddeköppen um em.
"Wie oge vlög kan diepe vallen" zegen de mensen onder mekare. Mar gien ene kon zörgen det de boer zien eigenwieseid opgaf. Ku-j begriepen, döör was ie veul te trots veur.
Jöör in, jöör uut gink det zo zien gank. Tötdet op een jöör de kärstnacht anbrak, die de dörpsbewoners nog lange zöl eugen.
't Vreur det 't kraken, mar d'r lag gien sneeuw op et veld en 't was ok nog ies volle maone. De boer zeeg toen tegen zien vrouwe: "Ik trekke d'r vannacht mar ies op uut om wat takken en riesolt bi'j mekare te skarrelen, dan brant ons vuurtien mörn lekker, zodaj' een lekkere bri'j kunnen koken. Ik blieve niet lange weg, eur."
"Doe det now maar niet", zeeg zien vrouwe. "Et is ummers kärsnacht. Eur maar, de klokken luden al. Stel oe ies veur, God zol oe kunnen straffen a-j uutgerekend in disse nacht gaon sprökkelen."
"Now", lachen de man, "det mut God dan maar ies proberen."
En met disse woorden gink ie van uus.
De maone skeen met zien eldere licht over 't veld, 't was zo licht det et in et bos op de meest donkere plekke nog skemerig was. De stammen van de bomen staken d'r wel wat zwärt bi'j of en toen de boer nao boven keek, leek 't net of ter allemaole gezichten tussen de takken deur keken. IJ lachen ärdop, want veur geesten was ie al net zo min bange as veur God. IJ bukken em um olt te sprökkelen en ij deed alles in een grote mande die ie van uus ad mee-eneumen. Nao een posien was de mande elemaole vol. IJ sjokken zo weerumme nao de boerderi'je en ij zeeg toen in emzelf: "Now zal mien vrouwgien wel ies zien det een boer alles mag doen wat em goed liekt. Döör is een boer een boer veur!"
IJ ad det nog niet in emzelf uut-espreuken of ij wödden met mande en al op-ebeurd. In d'eugte gink et, met angstanjagende vöört. Eel oge gonk et, ij vleug en ij vleug deur de lucht. Al oger en oger en oe oger ij kwam, des te ärder gunk et, recht op de maone of die em met grote zörge ankeek, vlak der langes, en veurdet ie iets in de gaten kreeg, ging et met duzelingwekkende gank weer op de eerde an. IJ veul, en ij veul, tot vlak boven de grond. Wöör was ie now dan weer?
Wat een mooie muziek, 't leek wel engelenzang. En det was 't ok. IJ dalen met de engelen värder of op't veld. IJ euren skaopen blaten en stund ineens tussen een paar ärders. Die zegen tegen em det ze zonet e-eurd adden van de engelen det er in 'n stal een Kientien was geboren. De redder van de wereld, van alle mensen, dus ok veur em. IJ mos maar rap met zien mande met olt döör nao toe gaon. 't Olt det was bestemd veur de bri'j in de pot.
't Kiend lag in een kribbegien en ij lei 't sprökkelgerei an et voeteneinde bi'j et Kiend. Toen was 't net asof ij begon te gluuien en der veranderen wat in em. Er kwamp een eel gelukkig gevuul over em. 't Was zo fijn, det de wind em oppakken en weer in de eugte beuren. IJ vleug weer. Vlak langs de maone en de maone lachen now nao em.
Värder gink et tot vlak boven 't bussien wöör ie esprökkeld ad. Zachiesan kwamp de boer zien skrik te boven. Op 't ende kwamp ie op de grond terechte. Wat was ter toch gebeurd met em?
De mande weg, gien sprökkelolt, maar wel een eel ander mense gink op uus an. A-j oge vliegen, ku-j diepe vallen. Mar val ie in de buurte van et Godskiend, dan wo-j een ander mense.
Rap giet de boer nao zien vrouwgien. Dit jöör met Kärstfeest gien bri'j in de pot. Wat was die trotse boer elemaole veranderd umdet ij iets ezien ad van de Liefde die et Godskiend uutstraolen.
De rest van zien leven was de boer niet eigenwies meer en ij luusteren altied eerst nao de stemme van God.
De mensen uut et dörp vreugen zich vake of: wat is ter toch gebeurd met die trotse boer? Wi'j kennen em niet weer, zo is ie veranderd.

Kärstlegende
naor een olde legende, vri'j verteld en an-epast deur Han Mulderij
vertaling in et Kampers: Dik Kasper-van Dijk

 

 

Winkelmandje

VirtueMart
Uw mandje is momenteel leeg.

Tekst van de Maond
Bekijk hier alle teksten.
Nieuws
Streektaal in de zorgWoordenboek van de Overijsselse taalDigitale dossier Cursussen ambachtelijk hip

Disclaimer | Colofon | © 2011 Stichting IJsselacademie. Alle rechten voorbehouden.