door Riek van der Wulp

Kerstwens

Weer vleug d’r rap een joor veurbi’j,
een maond... een dag... een tel...
Weer brak an ’t eind de feestmaond an,
't gong ook dit keer zo snel.
Wat kærstgevuul,
oldjoorsgewuul,
mooi lecht valt deur een raem,
störm, kold’ en wiend;
Maer ook et Kiend?
Veur ons... as ærfgenaem.