Onlangs verscheen het lijvige boekwerk Landschrift in landstaal en streektaal. Gedichten over het boerenleven. Het telt 792 pagina’s, is uitgegeven door Van de Berg Almere/Enschede. Het ISBN-nummer is 978-90-5512-323-3, de prijs € 49,50.

Samensteller Geert Otto Nijland heeft meer gedaan dan alleen bloemlezen. Hij leidt de lezer in bij elk gedicht, geeft een Nederlandse vertaling wanneer het originele gedicht niet in het Nederlands is geschreven en verklaart moeilijke streektaalwoorden. In de Inleiding legt hij het hoe en waarom van deze uitgave uit. Dat hij alle werk niet helemaal alleen heeft gedaan blijkt uit zijn Dankbetuiging en verantwoording.

De gedichten zijn gegroepeerd rondom dertig thema’s, waaronder Nostalgie, Vervreemding, Afkeuring, Idealising. Niet alleen oudere, traditionele gedichten vonden een plaats maar ook moderne, bijv. van Marga Kool, Suze Sanders, Koos Geerds en Jules Deelder.
Het boek is een rijke bron voor wie voor een bepaald doel een mooi landbouwgedicht zoekt.

Van de geselecteerde Overijsselse gedichten zijn er niet veel in de streektaal geschreven: enkele in het Twents en twee gedichten van Johanna van Buren in het Sallands van Hellendoorn. Een van deze twee kozen we dit keer als Tekst van de maond.

Nen reeten dak, begreuid met mos,
Ne putte met ne wippe en n' pos,
Nen schosteen met de voogen kwiet,
N' paar vèènsterties uut 'n oalen tied,
Mar riekelijk halverweggens 't glas
Koej 's määns mooi zeen woer lich of 't was.]
In 't höffien veur de boavendeure
Door zeej van allerhaande kleuren,
De potteknollen bleuit mooi gel,
Voesrozen rood, ken iej toch wel?
Tietloozen ook, zoo helder wit!
Nen appelboom vol bleuisels zit!
Tèèns an de zieddeur 'n sliepsteen steet,
Op zien verdrag door een varken geet.
Veur d' achterdeur' met 't hoondergat
Door gengelt wichter, 'n stuk of wat,
En in de schä van 't onderschoer
Zit röstig groffa, 'n oalen boer.
't Wark is ter of, hee kan neet meer,
Noew doot de jongeleu 't wè weer.
Hee rookt zien piepien stille door,
Temee steet 't etten veur um kloor,
De wichter kroept um op den schoot,
Zien' oalen dag is meer as good!
Ne kloch van hoonder rond um 't huus
Wat stille is 't hier, veer van 't gedruusch.
Wied vot door rapt ne wage hen
Bezieden 't huus door soest de denn'
Van 't singeltien door langs den kaamp,
Oald schoapeschot, deur' met nen klaamp,
Aj heel d' umgevinge zoo zeet............
't Verstaand oew effen stille steet............
't Past all's zóó wonder biej mekaar,
Dek vroage – misschien likt 't oew raar –:
„Hebt mèènschen zich doormee bemeuid,
Of is det huus door zoo ............ egreuid?'

Johanna F. van Buren