deur Gerrit Pleiter

Film

de pelikaan vlög op et stofdoekblik

et bördenrek teunt köppies met gebreken
de klok espaard van douwe egbertsbonnen
bestuurt zien eigen tied met een astrante klik

god zat bi’j ons an de keukentaofel
en las met onze va de biebelvärzen mee
zonder em ien keer te onderbreken
ij gung met al zien eigen wonderen in zee

de film zit in de apparaten vast ezeugen
et beeld op skärp stiet onbeweugen
de scene die mut volgen is nog onbeslist

van toekomstdroom en levensloop onwetend
zit ik as an mien kienderstoel eketend
god wördt op zien plekke jammerzat emist