wateruus

wi’j aosemen tuus in spiegelbeelden
praoten revierspraok dachten as water
in et rietlaand overzomerde de roerdomp
achter de òltkachel zat op zien ukies de winter

in een stilte die zich niet liet wegen
op et getrippel nao van moezen op de zolder
de oltwörm kloppen zich een skedelbreuke 
in et taoie gebint van ons veeruus
 
et dronken gezang van naojöörsstörmen
douwen deurposten krange ontzetten de ramen

levens verstreken op de zomerdiek
zweit gien moederwas meer an de liende
allenig de olde vliere wet nog de woonplek 
de revier pröt dwäs deur mien eimwee ene

Gerrit Pleiter