’t Spet ’m, maar ij ef gien plekkien over.
’t Is vol van de kelder tot ’t dak.
Kan ie zien goeie klanten soms verjagen
Veur mensen zonder een cent op zak?

En toch, och, ij is ook niet de kwaodste,
Ef ie z’ een ukien in de stal beleufd.
Det vrouwgien kan aar kientien toch op straote niet kriegen
Zonder een dak boven aar eufd.

Värder kan ie d’r zich niet mee bemuuien,
IJ ef ’t druk, ij ef een zwöre take.
Ie mun as zakenman op alles letten,
op alles , op ’t wärk, ’t geld en op de zake.

IJ kump nog maar net toe an slaopen en an eten.
IJ sjouwt maar of en an, zien rugge krom.
’t Ontgiet ’m oe ärme ärders en wiezen uut ’t oosten
de stal erscheppen tot ’n eiligdom.

’t Wödt ’m deur de meiden en de knechten verteld.
’t Dringt nauwelijks tot ’m deur, met al zien zörgen,
zien doen en laoten veur de zake, ’t wärk, ’t geld,
d’r kump nao elke dag ook weer een mörgen.

As alle gasten ’s nachts bin weg egaon,
En ij doodmu, maar toch wel diepe voldaon
want - rammelt ’t geld niet in zien budel-,
beslöt ie ook even naor ’T KIEND te gaon.

Dan is de kribbe leeg, de stal verlaoten.
De stal waorin ’T LICHT van de wereld skeen.
En in ’t duuster blef ie met zien budel achter.
Met ’t geld, zien wärk en met zien zaak, alleen.

Auteur: H. de Jong, vertaald in de Kamper taal door Albert Juffer.